Ακολούθησε με σε ένα από τα πιο καθαρά μέρη του κόσμου – Άγραφα, Λίμνη Πλαστήρα

Ακολούθησε με σε ένα από τα πιο καθαρά μέρη του κόσμου – Άγραφα, Λίμνη Πλαστήρα

Το ξέρατε ότι τα Άγραφα χαρακτηρίστηκαν από την Unescο ως μια από τις πέντε πρώτες περιοχές του πλανήτη μας σε καθαρότητα περιβάλλοντος; Γνωρίζετε οτι διαθέτει τα καθαρότερα νερά σε όλη την Ευρώπη; Η αλήθεια είναι ούτε εγώ το γνώριζα πριν πάω και ανακαλύψω αυτό το φυσικό τοπίο, με ατελείωτες βουνοκορφές, βαθιά φαράγγια, ρεματιές με ορμητικά νερά και σκιερά δάση, ένα καταφύγιο άγριας ζωής.

Με προσέλκυσε μια φράση “μπορει ένα μονοπάτι να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου κι ενός τόπου; ” και είπα να δοκιμάσω αυτή την εμπειρία πρώτα με την οικογένεια μου και μετά με τους συνοδοιπόρους μου. Η Λίμνη Πλαστήρα ήταν γνώριμη σε μένα αλλά δεν ήξερα τι θα έβρισκα 4,5 χλμ μετά, στη πίσω πλαγιά του βουνού, μέσα σε μια χαράδρα.

Ο Χρήστος με τα παιδιά του, η Άρτεμις και η υπόλοιπη ομάδα του Οικολογικού χωριού Montanema Handmade Village, μας άνοιξαν τη πόρτα του σπιτιού τους, ενός κρυφού κοσμήματος ακριβώς στο κέντρο της Ελλάδας. Ο επίγειος αυτός παράδεισος έμοιαζε να είναι για λίγους, κάτι που κρατιέται κρυφό – σαν επτασφράγιστο μυστικό- και μπορείς να το μάθεις μόνο από στόμα σε στόμα.
Η πολυτέλεια ήταν εμφανής παντού, στα 33 πετρόχτιστα σπίτια με τα υπέροχα μπάνια, στους εξωτερικούς χώρους με τη πισίνα, το εστιατόριο, το αναπαυτήριο-bar, όλα προσεγμένα μέχρι τη τελευταία λεπτομέρεια τους. Το ξενοδοχείο-χωριό ήταν τόσο αρμονικά τοποθετημένο στο φυσικό τοπίο με θέα τη χαράδρα, μέσα στο ελατοδάσος και πραγματικά «πλημυρισμένο» γύρω του από νερά. Ο μόνος ήχος που σε περιέβαλε συνεχώς ήταν τα ρυάκια, ο καταρράκτης από το κοντινό Ανθοχώρι, διάφορα πουλάκια και τα ζωάκια της φάρμας.
Όμως αισθανόμουν ότι κάτι έκρυβε αυτό το μέρος, κάτι πιο βιωματικό, μυστηριώδες, που ανυπομονούσα να ανακαλύψω την επόμενη μέρα.
Ξύπνησα νωρίς και περπάτησα λίγο στη περιοχή. Ο χώρος ήταν περικυκλωμένος από μποστάνια , όπου ο αγρότης και οι ντόπια μαγείρισσα μαζεύουν κάθε πρωί τα καλούδια, για να προετοιμάσουν το πρωινό και τις Αγραφιώτικες παραδοσιακές συνταγές για τα γεύματα του εστιατορίου. Μαγειρεύουν στους 3 ξυλόφουρνους και τη παραδοσιακή γάστρα , το ψωμί ζυμωτό στο χέρι και τοπικές πίτες. Λαχανικά όλα στην εποχή τους και φυσικά αυγά και όσπρια από τη περιοχή, όλα βιολογικά και αγνά με γεύσεις που μας ταξιδέψανε.

Αμέσως μετά εμφανίστηκε ο Ιορδάνης με τη πόδια του και ζυμώσαμε μαζί ψωμί με αλεύρι χωρίς βελτιωτικά και συντηρητικά από το γειτονικό νερόμυλο . Επίσης μάθαμε πώς να ανοίξουμε φύλλο για τη παραδοσιακή πίτα.
Στο πρόγραμμα του ξενοδοχείου έγραφε πεζοπορία (3χλμ) στο ελατοδάσος έως τη μεταβυζαντινή εκκλησία του Αι Γιώργη. Αισθανόμουν κούραση από ένα δύσκολο χειμώνα και ένα ακόμα πιο δύσκολο καλοκαίρι και δεν ηταν εύκολο να πάρω απόφαση για να ξεκινήσω. Όλα αυτά μέχρι να αντικρίσω το Ντίνο, έναν φυσιοδίφη, έμπειρο πεζοπόρο, μανιώδη μανιταρο-κυνηγό που η αλήθεια είναι δεν μπορούσα να καταλάβω εάν γεννήθηκε σε μια κανονική κλινική ή στα βουνά των Αγράφων!

20 χρόνια είμαι σε αυτό το βουνό, παίρνω δύναμη από αυτό το τόπο και προσπαθώ να κάνω και τον υπόλοιπο κόσμο να το γνωρίσουν και να το αγαπήσουν
Η διαδρομή δεν ήταν ένας απλός περίπατος αλλά εντρυφήσαμε στη συλλογή διαφόρων τύπων μανιταριών, όπως επίσης αναλύσαμε και μαζέψαμε διάφορα άγρια βότανα. Γύρισα ανακουφισμένη με την απόφαση μου να ζήσω αυτή τη μοναδική εμπειρία και να έρθω σε τόσο κοντινή επαφή με τη φύση.
Το απόγευμα μας είχε βόλτα στη φάρμα του ξενοδοχείου όπου με τη καθοδήγηση του Βαγγέλη τα παιδιά τάισαν τα κατσικάκια, τα προβατάκια, τα γουρουνάκια και τις κότες. Η μεγαλύτερη τους χαρά ήταν που τάισαν στο στόμα το γαϊδουράκι Μέλπω και το πόνυ Κίτσος.

Η τελευταία μέρα είχε άλλη μικρή κατάβαση μέχρι τους καταρράκτες όπου το δροσερό μπάνιο στη μικρή λίμνη μας αποζημίωσε για το κόπο που κάναμε.
Άφησα όμως το καλύτερο για το τέλος. Έχω μια εμμονή να ψάχνω σε όλη την επικράτεια της Ελλάδος τις καλύτερες εσωτερικές και εξωτερικές αίθουσες Γιόγκα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι κάτι εύκολο γιατί η χώρα μας, παρόλο το απαράμιλλο κάλος της, τη μοναδική ακτογραμμή και τα νησιά της, το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο, δεν έχει πολλούς χώρους που να συνδυάζουν άνεση, ποιότητα και εξειδικευμένες υπηρεσίες σε ομάδες εναλλακτικού τουρισμού με συγκεκριμένες απαιτήσεις και ανάγκες. Στο συγκεκριμένο μέρος μόλις άνοιξα και αντίκρισα αυτή την αίθουσα , με αυτή την ενέργεια, τη θέα και τις ανέσεις, πραγματικά έμεινα με το στόμα ανοιχτό, εντυπωσιάστηκα. Είπα εδώ θέλω να κάνω Yoga και φυσικά να μην το ζήσω μόνη μου αλλά να μοιραστώ αυτή την εμπειρία και με τους συνοδοιπόρους μου. Έχω επισκεφτεί αρκετές εσωτερικές αίθουσες σε όλο το κόσμο, ίσως αυτή αυτή να είναι η καλύτερη που έχω δει μέχρι στιγμής στη ζωή μου. Είναι δύσκολο να το περιγράφεις εάν δεν το έχεις ζήσει. Ο Χρήστος την εχτίσε, πετρουλά πετρούλα, με πραγματικό μεράκι.
Τα υπόλοιπα από κοντά στις 16-18 Νοεμβρίου 2018, στη 3ημερη Φθινοπωρινή μας απόδραση στο Montanema handmade Village.
Για περισσοτερες πληροφορίες πατήστε ΕΔΩ…
Φωτεινή Μπήτρου -> Βιογραφικό
 
Υ.Γ. Ξέχασα να σας πω ότι στην επιστροφή μας για την Αθήνα σταματήσαμε στη Λίμνη Πλαστήρα που κάναμε κάποιες δραστηριότητες , κανό, θαλάσσιο ποδήλατο και τοξοβολία. Ήπιαμε καφέ, φάγαμε και γυρίσαμε πίσω γεμάτοι από εμπειρίες και χαρά για τις ομορφιές του τόπου μας.
Κυρίως όμως με την ικανοποίηση οτι κάποιοι άνθρωποι οραματίζονται σε αυτό το τόπο, δημιουργούν, παράγουν βιωματικές εμπειρίες με τη φύση, για να παίρνουν πρώτα αυτοί καλά και να τις μοιράζονται με μας . Εμείς αποδεχτήκαμε αυτή τη πρόσκληση για να ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι της ζωής. Αρκεί να κρατήσουμε αυτό το μέρος σαν το κρυφό μας μυστικό…